กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 ภาค - ข้ารับจวิ้นจู่มาเป็นอนุให้สามี 11
การลงมือชุดนี้ของฉีเล่อเล่อรวดเร็วรุนแรงเสียจนทุกคนตกตะลึง แน่นอนว่ายกเว้นป๋ายอวี้ชวน
มีเพียงสะใภ้ใหญ่ป๋ายที่ปวดใจจนร้องลั่น “โอ๊ย น้องสะใภ้ รีบปล่อยมือ เจาทำเช่นนี้ได้อย่างไร นี่ล้วนเป็นของข้า รีบคืนมาให้ข้า!”
ฉีเล่อเล่อยัดของทั้งหมดเข้าแขนเสื้อ ก่อนโยนเข้าไปในมิติ ใบหน้ายังคงยิ้มแย้ม “พี่สะใภ้ใหญ่ ของอะไรของท่าน? บ้านเดิมท่านร่ำรวยขึ้นมาแล้วหรือ? มิใช่ว่าหากขาดท่าน บ้านเดิมแทบจะไม่มีข้าวกินหรือไร? เหตุใดของที่ยืมผู้อื่นมาถึงกลายเป็นของตัวเองไปเสียแล้ว? กระทั่งร้านที่พวกท่านอาศัยอยู่ ก็ยังเป็นร้านของตระกูลฉีข้า!”