ตอนที่ 0034

หลังจากที่สวี่อวิ๋นฟานอธิบายสถานการณ์ทั้งหมดจนจบ เย่ชิวไป๋ก็สังเกตเห็นว่าคุณปู่ที่เดิมทีนั่งอยู่ บัดนี้กลับลุกพรวดขึ้นมายืนด้วยความตื่นเต้น

ริมฝีปากที่แห้งผากราวดอกกุหลาบเหี่ยวเฉาขยับสั่นระริกเบา ๆ ในดวงตาที่ขุ่นมัวคู่นั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความปรารถนาอย่างถึงที่สุด

เมื่อเห็นคุณปู่มีท่าทางเช่นนี้ เย่ชิวไป๋ก็รู้ได้ทันทีว่าท่านหวั่นไหวอย่างหมดหัวใจแล้ว

ตลอดเวลาที่ผ่านมา สิ่งที่คุณปู่ปรารถนาเสมอก็คือการเป็นดั่งเทียนเล่มหนึ่ง ที่คอยส่องแสงสว่างและแผ่ความอบอุ่นท่ามกลางความมืดมิด

การที่ท่านยอมปักหลักอยู่ในหมู่บ้านก็เพื่อเป้าหมายนี้ และการอยากไปรับตำแหน่งเป็นหัวหน้าในโรงพยาบาลก็เพื่อเป้าหมายนี้เช่นเดียวกัน

เพียงแต่ในอดีต เพราะข้อจำกัดด้านการรับรู้ข่าวสาร ท่านจึงไม่เคยค้นพบโอกาสที่ดีเลิศเช่นนี้มาก่อน

ตอนนี้เมื่อได้ยินสวี่อวิ๋นฟานเอ่ยถึง คนแก่อย่างท่านก็ไม่อาจนั่งนิ่งเฉยได้อีกต่อไปแล้ว