ตอนที่ 0033

ทันทีที่สวี่อวิ๋นฟานเอ่ยปาก ก็สามารถดึงดูดความสนใจของสองปู่หลานได้ในทันที

สวี่อวิ๋นฟานหยุดชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยต่อ

“พวกคุณช่วยเหลือและรักษาชีวิตผู้คน ล้วนเป็นคนที่มีจิตใจเมตตา เป็นพวกเขาต่างหากที่ไม่รู้จักเห็นคุณค่า ไม่รู้จักบุญคุณคน”

“วิชาแพทย์ของคุณปู่สูงส่งถึงเพียงนี้ หากได้ไปอยู่ที่กองทัพ ไม่รู้ว่าจะสามารถช่วยกอบกู้ชีวิตของเหล่านักรบได้มากมายสักเท่าไร!”

“ทหารหาญเหล่านี้ล้วนเป็นวีรบุรุษผู้ปกป้องบ้านเมือง ภายใต้การอบรมขัดเกลาของกองทัพ ทุกคนล้วนเป็นคนที่รู้จักทดแทนบุญคุณ”

“คุณปู่ครับ ไปอยู่กองทัพกับพวกเราเถอะครับ!”

ประโยคนี้ของสวี่อวิ๋นฟานแทบจะเปล่งออกมาด้วยเสียงตะโกน เย่เหวินชางได้ยินแล้วก็ถึงกับยืนนิ่งอึ้งไปทั้งร่าง

เขาพยายามเรียบเรียงถ้อยคำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเอ่ยปากถามออกมาอย่างยากลำบาก