ตอนที่ 0011

สวี่อวิ๋นฟานเคี้ยวเนื้อแห้งที่เย่ชิวไป๋ยื่นให้

เนื้อแห้งเคี้ยวแล้วค่อนข้างแข็ง ทว่าก็มีรสชาติหอมอร่อยอยู่บ้าง

หลังจากเนื้อแห้งหนึ่งห่อตกถึงท้อง แม้จะไม่ถึงกับอิ่มแปล้ แต่ท้องก็ไม่ส่งเสียงร้องโครกครากอีกต่อไปแล้ว

เย่ชิวไป๋กินน้อย เนื้อแห้งหนึ่งห่อเธอกินเพียงนิดเดียวก็หยุด

พอกินอะไรเสร็จเรียบร้อย ต่อไปก็คือการพักผ่อน

ถ้ำแคบมาก การนอนสองคนกับหมาอีกหนึ่งตัวนั้นค่อนข้างลำบาก

เมื่อจวินเตาเห็นดังนั้น มันจึงถอยออกไปอย่างรู้ความ ร่างกายใหญ่โตของมันเฝ้าอยู่ตรงปากถ้ำ ตั้งท่าพร้อมป้องกันภัย

มันส่งเสียงเห่าเบา ๆ สองที ความหมายชัดเจนยิ่งนัก

“จวินเตาพูดว่าอะไรนะ”

เย่ชิวไป๋เพิ่งอยู่ร่วมกับจวินเตาได้ไม่นาน เธอจึงยังฟังไม่ค่อยเข้าใจในทันที