ตอนที่ 0002

เย่ชิวไป๋ก้าวตรงเข้าไปควงแขนปู่ของตน ทั้งยังหยิบเอาสินเดิมที่ขนติดตัวมากลับไป ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้คน เธอพาเขาเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง

จางเยี่ยนเสียได้สติจากความตื่นตกใจในชั่วครู่ หล่อนโผลงมาจากเก้าอี้ล้อเลื่อนเต็มแรง แล้วกอดรัดขาของเย่ชิวไป๋ไว้หมับ

“เย่ชิวไป๋ เธอเป็นลูกสะใภ้ของฉัน! เธอไปไม่ได้!”

หากเป็นเมื่อก่อน เห็นจางเยี่ยนเสียล้มลงไปกองกับพื้น เธอคงรีบก้มตัวลงไปประคองขึ้นมาแล้ว ทว่ายามนี้กลับเพียงแค่หันกลับไปมองหล่อนด้วยสายตาเย็นชา

“คุณป้าคะ ฉันกับลูกชายของคุณยังไม่ได้จดทะเบียนสมรส ยังไม่ได้คำนับฟ้าดิน ฉันนับเป็นลูกสะใภ้บ้านไหนของคุณกัน?”

อาจเป็นเพราะสีหน้าของเย่ชิวไป๋เย็นชาจนน่ากลัว จางเยี่ยนเสียที่กอดขาเธอไว้จึงเผลอหดตัวลงเล็กน้อยด้วยความหวาดหวั่น