เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
กลางเหมันต์อันหนาวเหน็บ หิมะโปรยปรายทั่วฟ้า ดินฟ้าอากาศอึมครึมน่ากลัว
เย่ชิวไป๋ซึ่งทั่วร่างเสียบสายระบายระโยงระยางเบิกตากว้าง นอนอยู่บนเตียงคนไข้อย่างสิ้นหวัง
ประตูห้องพักผู้ป่วยถูกผลักเปิดออก เสียงฝีเท้าหนักทึบดังขึ้น
วินาทีที่เห็นสามี แววตาอันหม่นแสงของเย่ชิวไป๋พลันประกายประกายแวววับขึ้นมารำไร
“เทียนซื่อ ในที่สุดนายก็มาหาฉันแล้ว...”
สามียืนกรานจะหย่ากับเธอ เธอรู้สึกอับอายจึงไม่ยินยอม หลิวเทียนซื่อบันดาลโทสะผลักเธอเข้าทีหนึ่ง เธอจึงล้มฟาดพื้นศีรษะด้านหลังกระแทก เลือดไหลนองเต็มพื้น
หลิวเทียนซื่อตกใจตื่นตระหนกแล้วสะบัดก้นหนีไป มีคนมาหาหมอถึงบ้านจึงพบเธอเข้า แล้วรีบนำตัวส่งโรงพยาบาลได้ทันเวลา
บาดแผลภายนอกบนร่างไม่ได้สาหัสสากรรจ์ ทว่ารอยแผลกลับมีเลือดไหลซึมไม่หยุด หลังตรวจร่างกายอย่างละเอียดจึงพบว่าเป็นมะเร็งเต้านมระยะสุดท้าย
หลายวันที่นอนรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล เธอเฝ้ารอคอยให้สามีเปลี่ยนใจกลับมาเยี่ยมเยียน