0065

⬢⬢⬢

ตอนที่ 65 ล้วนเป็นคนคุ้นเคย

ยามที่ลู่หวยซีเอ่ยคำนี้ออกมาในตอนแรก นางมิได้รู้สึกไม่สบายใจอันใดมากนัก เพียงแค่ตอบกลับไปตามน้ำประโยคหนึ่งเท่านั้น

ทว่าพอสิ้นคำพูดนั้น นางกลับอดขมวดคิ้วมิได้ ในใจบังเกิดความหงุดหงิดรำคาญใจขึ้นมาอย่างบางเบายิ่ง

จะบอกว่าใส่ใจและเป็นห่วงอันใดกัน แท้จริงแล้วแม้แต่จวนก็ไม่เคยกลับมาด้วยซ้ำ นับแต่วันที่นางฟื้นขึ้นมากินยาจนถึงวันนี้ เซี่ยหยวนจิงก็หายหน้าไปถึงสี่วันแล้ว ทั้งยังไม่มีแม้แต่ข้อความส่งมาสักประโยคเดียว

ลู่หวยซีไม่แน่ใจเสียด้วยซ้ำว่าเป็นเพราะนางอยู่ในจวน คนผู้นั้นถึงไม่ยอมกลับมาทุกวันหรือไม่

“ข้าไม่ดื่มแล้วจริง ๆ ยานี้ทั้งเปรี้ยวทั้งฝาด พอดื่มแล้วกลับยิ่งปวดศีรษะ เอาไปเททิ้งเถิด”

ลู่หวยซีเหลือบมองน้ำยาดำขลับในชามนั้นอีกแวบหนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าไปด้านใน

มิใช่ว่าโกรธเคือง ระหว่างนางกับเซี่ยหยวนจิงใช้คำนี้ไม่ได้เสียด้วยซ้ำ ทว่านางเพียงไม่อยากเอ่ยปาก และไม่อยากพาดพิงถึงก็เท่านั้น