0064

⬢⬢⬢

ตอนที่ 64 ล้มป่วย

“ท่านหัวเราะเยาะข้า!”

ลู่หวยซีมองคนตรงหน้าด้วยความโมโห เดิมทีคิดจะใช้สายตาข่มขวัญ ทว่ากลับไร้ประโยชน์เมื่อนางเหลือบไปเห็นริมฝีปากบางที่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยของเขา จนความฮึกเหิมมลายหายไปสิ้น

มีอะไรน่าหัวเราะกัน!

“ไม่อยากคุยกับท่านแล้ว ข้าจะกลับไปตกปลา”

ลู่หวยซีหมุนตัวกลับ

ย่างเนื้อใช้โชคไม่ได้ แต่ตกปลาใช้โชคได้

ขณะกำลังจะเดินจากไปก็มีคนรั้งนางไว้เบา ๆ จากนั้นตามด้วยคำว่า “เดี๋ยวก่อน” เซี่ยหยวนจิงก็ก้าวมาอยู่ตรงหน้านางแล้วขวางทางเอาไว้

บนใบหน้าของเขายังคงมีรอยยิ้มบางเบา ทว่าน้ำเสียงกลับทุ้มต่ำลงหลายส่วน