0029

⬢⬢⬢

ตอนที่ 29 ข้ามารับเจ้า

ยามที่ลู่หวยซีเดินออกจากเรือนของเหล่าฮูหยิน ฝีเท้าของนางผ่อนคลายเบาสบาย ดวงตายิ้มหยีจนโค้งลง บางครายังฮัมเพลงเบา ๆ อย่างสบายอารมณ์ยิ่งนัก

นางมิได้มีความคิดที่จะริเริ่มทำร้ายผู้ใดก่อน ทว่าก็ย่อมไม่มีเหตุผลอันใดที่จะยอมให้ผู้อื่นมารังแกเปล่า ๆ เช่นกัน

จนกระทั่งท้ายที่สุด นางก็มิได้ยอมเอ่ยปากเรื่องเทียบเชิญหมอหญิงน้อยสกุลเจิงอีก ทั้งยังมิได้บอกเหล่าฮูหยินสกุลเซี่ยว่าจะไปเยี่ยมท่านผู้เฒ่าเจิงเมื่อใด

แต่นางก็มิได้เอ่ยตัดรอนจนสิ้นหนทาง เพียงทิ้งเรื่องไว้เช่นนั้น ผู้ใดอยากแตะต้องก็แตะต้องไป

เหยาซวีเดินตามอยู่ด้านหลังตลอดทาง นางย่อมรู้ว่าคุณหนูของตนรู้จักกับท่านผู้เฒ่าเจิง ทว่านางไม่เข้าใจว่าเหตุใดคุณหนูจึงต้องใส่ใจเหล่าฮูหยินจวนโหวถึงเพียงนี้

“ฮูหยินน้อยใหญ่ ท่านจะไปเชิญหมอหญิงน้อยสกุลเจิงมาที่จวนจริง ๆ หรือเจ้าคะ”

ความสัมพันธ์ก็ส่วนความสัมพันธ์ น้ำใจไมตรีก็ส่วนน้ำใจไมตรี