ตอนที่ 11 ปีศาจจากบ้านเกิด ราชันนักรบชักดาบ

ตอนที่ 11 ปีศาจจากบ้านเกิด ราชันนักรบชักดาบ

พระราชโองการสถาปนาสำนักกระจกทมิฬ เปรียบดังศิลาก้อนมหึมาที่ถูกโยนลงในสระน้ำนิ่ง ปลุกคลื่นมหึมาขึ้นกลางบึงโคลนลึกไร้ก้นแห่งเมืองหลวง

ทว่า ณ ใจกลางพายุ ตำหนักบำรุงจิตกลับยังคงสงบเงียบ

กลิ่นคาวเลือดยังไม่จางหายหมด ศพในลานตำหนักเย็นถูกองครักษ์แพรปลาจัดการจนหมดสิ้นอย่างไร้ร่องรอย ราวกับการเข่นฆ่าอันสั้นกระชั้นและโหดเหี้ยมเมื่อคืนไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

บนอาภรณ์แพรปลาของโจวฉุนยังมีกลิ่นเลือดจาง ๆ ติดอยู่ เขาคุกเข่าข้างหนึ่ง น้ำเสียงหนักแน่นเย็นชา

“ฝ่าบาท จากการสอบสวนพวกกบฏแก๊งเรือที่จับเป็นมาได้ รวมถึงข่าวล่าสุดจากกองลอบฟัง บัดนี้เราระบุตำแหน่งที่ซ่อนตัวสุดท้ายของผู้บงการตัวจริงซึ่งอยู่เบื้องหลังซุนป้าได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“ชานเมืองหลวง ภูเขาเฮยเฟิง”

ฉินเทียนยืนสงบนิ่งอยู่ข้าง ๆ เกราะหนักสีดำสะท้อนประกายเย็นเยียบใต้แสงยามเช้า เขาเพิ่งนำกองเทียนเช่อกวาดล้างและจัดระเบียบพื้นที่ริมแม่น้ำทงฮุ่ยเสร็จ กลิ่นอายสังหารจากกองซากศพและทะเลเลือดยังไม่ทันจางหายจากตัว

เมื่อได้ยินคำว่า “ภูเขาเฮยเฟิง” คิ้วของเขาก็ขมวดเล็กน้อย

สถานที่นั้นอยู่นอกเหนืออำนาจของสามฝ่าย ภูมิประเทศสูงชัน ป้องกันง่ายตีแตกยาก และมีโจรภูเขาโหดเหี้ยมกลุ่มหนึ่งยึดครองมาหลายปี จนกลายเป็นเนื้อร้ายของเขตเมืองหลวง ทางการเคยส่งกำลังไปปราบหลายครั้ง แต่ต้องกลับมือเปล่าเพราะเสียเปรียบภูมิประเทศ