เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 【ตอนพิเศษ】เรื่องของมิตรภาพ
สุดท้าย ไป๋หลี่ซี่เจียงก็ยังยิ้มทะเล้นแล้วยัดเกล็ดย้อนใส่มือนางจนได้
ตอนเดินไปส่งซ่งทิงหว่านออกมา จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นด้วยท่าทีจริงจังมาก
เขามองฟ้ามองดิน แต่ไม่ยอมมองนาง แล้วพูดว่า “เผ่ามังกรของพวกเราไม่ได้โง่เสียหน่อย เพราะคนคนนั้นคืออาจารย์ ข้าถึงยอมให้ต่างหาก”
บางครั้งเวลาอยู่กับอาจารย์ เขาก็เคยมีความคิดบางอย่างแวบเข้ามา แต่ยังไม่ทันจับต้นชนปลายได้ มันก็หายไปเสียแล้ว
วันนี้จู่ ๆ เขาก็นึกออก
จู่ ๆ เขาก็เข้าใจว่าทำไมท่านอาเล็กถึงวางใจฝากเขาไว้กับอาจารย์ ทั้งที่เคยเจอนางแค่ครั้งเดียว
แม้นางจะรูปร่างบอบบาง แต่ไม่ว่าจะอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายแค่ไหน ก็มองเห็นนางได้ในทันที ความอ่อนโยนและหนักแน่นของนางทำให้คนที่อยู่ใกล้สบายใจเหมือนได้รับลมอุ่นในฤดูใบไม้ผลิ นางจิตใจดีและไม่มีความคิดชั่วร้าย
วันต่อมา
ทั้งสี่คนมารวมตัวกันที่โรงอาหารตามเคย