เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 เกล็ดย้อน
ในที่สุดก็ถึงเวลาออกจากเป่ยเหอแล้ว
เรือวิญญาณสุดหรูของสำนักเวิ่นเจี้ยนเตรียมพร้อมแล้ว จวงเหนียงอุ้มเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เดินตามหลังซ่งซือเหยา ส่วนซ่งทิงหว่านก็เดินตามพวกเขาไปเงียบ ๆ ตามที่อวิ๋นเชียนกับหนิงเสวียนเจินเหรินจัดแจงให้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
ในที่สุดก็จะได้ไปเสียที
ไปจากที่ที่เหมือนจะชงกับนาง จนทำให้นางบาดเจ็บถึงสามครั้งในเวลาแค่นิดเดียว
น้อยครั้งที่ซ่งทิงหว่านจะรีบเดินขึ้นเรือวิญญาณขนาดนี้ พอเรือออกเดินทางจนเป่ยเหออยู่ไกลลิบ มองไม่ชัดแล้ว นางถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก
ไม่ใช่ว่านางงมงายหรอกนะ แต่ช่วงนี้นางบาดเจ็บบ่อยเสียยิ่งกว่าตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมาอีก
“มีสุนัขวิญญาณไล่ตามมาหรือ ศิษย์น้องซ่งถึงได้เดินเร็วขนาดนี้”
เชียนอวิ๋นที่ไม่ได้เจอกันเสียนานเดินเข้ามาข้าง ๆ นาง แซวไปพลางชะเง้อมองด้านหลังนางไปพลาง
ซ่งทิงหว่านส่ายหน้าพลางยิ้ม ทั้งสองเดินไปที่ริมเรือวิญญาณอย่างรู้ใจกัน รับลมอ่อน ๆ และมองทิวทัศน์เบื้องล่างที่เรือวิญญาณแล่นผ่าน