เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 เป่ยเหอเป็นคู่ปรับของนาง
หลังเสียงกลองศึกของผู้บำเพ็ญสายดนตรีเงียบลงได้ไม่นาน ก็มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังเข้ามา
ซ่งทิงหว่านกับจวงเหนียงหันไปมองทางด้านนอกห้อง นางไม่ได้รีบร้อนอะไร ค่อยๆ เปิดประตูออกไป
ศิษย์หลายคนที่อยู่ในลานเดียวกันกลับมากันแล้ว
แปลกจัง
ความสงสัยของนางแสดงออกมาทางสีหน้าอย่างชัดเจน สตรีผู้บำเพ็ญคนหนึ่งในลานที่รู้จักนางเหลือบมองนางอยู่สองครั้ง ก่อนจะเบือนสายตาไปอย่างเก้อเขินแล้วพูดว่า “ก่อนออกเดินทาง จู่ๆ พวกผู้อาวุโสก็สั่งให้ศิษย์ที่ยังไม่ถึงขั้นจินตานอยู่เฝ้าที่นี่ ศิษย์น้องซือเหยาก็น่าจะกลับมาด้วยเหมือนกัน”
คนคนนี้สวยสะดุดตาเกินไป ผิวพรรณขาวผ่องราวหิมะ รูปร่างหน้าตาก็งดงามจนไม่กล้าจ้องมองนาน
ซ่งทิงหว่านพยักหน้าอย่างเข้าใจ
ถ้าเป็นคำสั่งที่เปลี่ยนกะทันหัน ก็มีอยู่สองเหตุผล หนึ่งคือราชาอสูรแข็งแกร่งกว่าที่คาดไว้ สองคือเรื่องที่มีไอแค้นแทรกซึมเข้ามาในเมืองยังจัดการไม่เรียบร้อย
ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไรกันแน่