เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 คนที่อยู่ท่ามกลางสายตาของทุกคนจะเป็นใครไปได้ ถ้าไม่ใช่ซ่งทิงหว่าน
พอสบเข้ากับแววตาหยอกเย้าของนาง เสิ่นจั๋วชวนก็หัวเราะในลำคอ แล้วคว้าปลายนิ้วที่จิ้มไหล่เขาอย่างท้าทายไว้
“รู้อยู่แล้วว่าเจ้าสะสมอุปกรณ์วิญญาณไว้ไม่น้อย”
นางไม่ใช่คนที่ประเมินตัวเองสูงเกินไปอยู่แล้ว
ในเมื่อตัดสินใจอยู่ต่อทั้งที่มีตบะขั้นสร้างรากฐาน นางก็ต้องมีวิธีป้องกันตัวเอง
พอปลายนิ้วถูกเขากุมไว้ ซ่งทิงหว่านก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนแววตาจะไหววูบแล้วดึงมือกลับ
“คงมีไม่เท่าท่านหรอก ยังมีของดีอย่างร่มบัวม่วงประกายทองอีกไหม”
ชายหนุ่มคว้าได้แต่อากาศ จึงเลิกคิ้ว พอได้ยินนางถามก็หัวเราะอย่างจนใจ “อุปกรณ์วิญญาณแบบนั้นข้าก็ได้มาแค่ชิ้นเดียว อีกชิ้นเป็นอุปกรณ์วิญญาณที่ปรมาจารย์อวิ๋นหลินสร้างไว้ อยู่ที่ยอดอวิ๋นเชวี่ย ชื่อฉินลายแพรเสียงยันต์ ใช้สำหรับผู้บำเพ็ญสายดนตรี”
ร่มบัวม่วงประกายทองก็เป็นของที่เขาแย่งมาจากโรงประมูลเหมือนกัน ถ้าไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายเกรงฐานะของเขาที่อยู่บนยอดอวิ๋นเชวี่ย เขาคงแย่งมาไม่ได้
นึกว่าของดีจะหาง่ายเหมือนผักกาดขาวหรือไง