เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 “จะให้ข้าขอร้องเจ้าไหม ผู้บำเพ็ญสายโอสถช่วยรักษาชีวิตข้าที”
เซินถูฉางชิงตรวจดูป้ายประจำตัวอย่างละเอียด สำนักเวิ่นเจี้ยนไม่ผิดแน่ แต่กลับเป็นศิษย์ฝ่ายนอก
เขามองซ่งทิงหว่านอีกครั้งอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
ทั้งบุคลิกและหน้าตาโดดเด่นกว่าคุณหนูตระกูลใหญ่กับเหล่าเซียนเสียอีก มวยผมทรงผีเสื้อประณีตที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ปิ่นผีเสื้อแก้วลายมายาที่ปักอยู่สองข้าง ต่างหู กำไล และเครื่องประดับสร้อยระย้า ทุกชิ้นล้วนไม่ธรรมดา
ทำไมถึงเป็นศิษย์ฝ่ายนอกได้ล่ะ
เซินถูฉางชิงแสดงความประหลาดใจออกมาชัดเจน พอได้สติก็รีบลุกขึ้นจากพื้นอย่างกระตือรือร้น
“เซียนธิดาจะบริจาคโอสถจริงหรือ มา ๆ ข้า...ข้าพาเจ้าไปเอง”
พวกเขาบาดเจ็บล้มตายกันมากเกินไป โอสถมีไม่พอใช้เลยสักนิด ขอแค่หาโอสถมาเพิ่มได้อีกหน่อย เซินถูฉางชิงก็ยินดีช่วยเต็มที่
ซ่งทิงหว่านเดินตามไปพลางยิ้มขำ แล้วยื่นโอสถฟื้นวสันต์ให้เขาอีกครั้ง
“แผลของเจ้าดูไม่หนักก็จริง แต่ถ้าปล่อยไว้นานก็จะกระทบถึงรากฐาน นี่ให้เจ้า ไม่ได้นับรวมกับที่บริจาค”