เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 438 ราชโองการและพระราชหัตถเลขารับสั่ง
องค์ชายรัชทายาทที่ยืนเหม่อลอยไปครู่หนึ่ง เมื่อดึงสติกลับมาได้ สีพักตร์ก็แปรเปลี่ยนเป็นความโศกเศร้าอย่างยิ่งยวด ฝีเท้าที่ก้าวเร็วรี่มุ่งหน้าออกไปด้านนอกพลันดูสับสนระส่ำระสายอยู่บ้าง
เหล่าขุนนางต่างสบสายตากันไปมา ทว่าล้วนมิมีผู้ใดกล้าเอ่ยปากสนทนา
ภายในโถงเฉิงหยวนระงมไปด้วยเสียงร่ำไห้ เหล่าพระสนมในวังที่อายุน้อยต่างร่ำไห้จนมิอาจควบคุมตนเอง ส่วนพระสนมในวังที่มีอายุมากกลับร่ำไห้จนเป็นลมหมดสติไปแล้วหลายนาง
มิทันไร พระราชวังทั้งมวลก็ถูกปกคลุมไปด้วยสีขาว
ฮ่องเต้สวรรคต ทั่วทั้งแผ่นดินร่วมไว้ทุกข์
ทว่าแผ่นดินมิอาจไร้ผู้ปกครองแม้เพียงวันเดียว ดังนั้นเบื้องหน้าพระบรมศพของฮ่องเต้ เหล่าขุนนางที่มีราชครูเป็นผู้นำ จึงเอ่ยทูลขอต่อองค์ชายว่า “ยังคงหวังให้ฝ่าบาททรงเห็นแก่ราชการแผ่นดินเป็นสำคัญ กำหนดวันขึ้นครองราชย์ให้เร็ววันพ่ะย่ะค่ะ”