กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 มาจากในวัง
มาถึงยามนี้แล้ว จะเปลี่ยนคำเรียกหรือไม่คล้ายไม่ต่างกันเท่าใด ชายวัยกลางคนใคร่ครวญดูแล้ว ยังคงคิดว่ายามนี้มีเพียงยืนกรานคำพูดตนเองเท่านั้น จึงจะมีหนึ่งเส้นทางรอด
ดูจากท่าทีของท่านทหารแล้ว ต่อให้เขาเปลี่ยนคำเรียกย่อมมิได้ประโยชน์อันใด สู้กัดฟันยืนกรานคำเดิมเสียยังดีกว่า
“เรียนท่านทหาร คำพูดของข้าไม่มีเท็จแม้แต่ครึ่งประโยค!” ชายวัยกลางคนยืดอก ดูท่าทางเปี่ยมด้วยความมั่นใจ
ได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าเย็นชาของหัวหน้าพลันปรากฏรอยยิ้มสายหนึ่ง จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้น โบกไปทางด้านหลัง กล่าวว่า “พาตัวไป!”
ชายวัยกลางคนยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยา แขนของเขาก็ถูกกองกำลังพิทักษ์ที่เคลื่อนไหวว่องไวเข้าควบคุมตัวไว้เสียแล้ว