เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 เผือกร้อน
อนุภรรยาเจียงปรายตามองหญิงรับใช้ผู้นั้น คุกเข่าลงเบื้องหน้านายหญิงอาวุโสอย่างไม่ลนลาน “เป็นเพราะข้ารับใช้ทราบว่านายหญิงหกล้มบาดเจ็บบนบันไดหน้าประตูด้านสวนตะวันตก พื้นที่ตรงนั้นก็เป็นพื้นที่ซึ่งหญิงรับใช้ผู้นี้รับผิดชอบกวาดลานพอดี ชั่วขณะนั้นจึงโมโหยิ่งนัก อีกทั้งรู้สึกผิดเหลือเกิน จึงมิได้เรียนรายงานขึ้นไป ก็ลงโทษบ่าวรับใช้ด้วยตนเองไปแล้ว หวังเพียงนายหญิงอาวุโสจะลงอาญาเจ้าค่ะ!”
มาถึงขั้นนี้แล้ว ในใจอนุภรรยาเจียงมีหรือจะไม่รู้แจ้งเห็นจริง?
ทว่ายิ่งเป็นเรื่องเช่นนี้ นางยิ่งต้องรักษาความสงบเยือกเย็นไว้ ไม่อาจเผยความขลาดกลัวออกมา
เรื่องราวนางได้ลงมือทำไปแล้ว เวลานี้ก็กลายเป็นบทสรุปที่แน่ชัดไปนานแล้ว นางมิมีสิ่งใดสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ทำได้เพียงพยายามหาทางอุดช่องโหว่จากคำพูดคำจาให้มากที่สุด