กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 สิ่งที่ข้ารับใช้เอ่ยล้วนเป็นความจริง!
“ใบหน้าของเจ้า เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้เล่า” ฮูหยินโหวอาวุโสหลายปีมานี้แม้ไม่ได้กินเจสวดมนต์ ทว่าก็ตัดขาดจากเรื่องทางโลกไปไม่น้อย จิตใจจึงอ่อนโยนลงมาก
แม้จะบอกว่าเป็นหญิงรับใช้ ทว่าคนที่อยู่บนพื้นอย่างไรเสียก็เป็นเพียงแม่นางน้อยผู้หนึ่ง
เมื่อจู่ ๆ ได้เห็นใบหน้าของแม่นางน้อยถูกคนทุบตีจนเป็นเช่นนี้ ฮูหยินโหวอาวุโสก็ทนดูต่อไปไม่ไหว จึงเอ่ยถามขึ้นมาหนึ่งประโยค
สาวใช้น้อยสูดน้ำมูก เมื่อวาจาห่วงใยของฮูหยินโหวอาวุโสเอ่ยออกมา นางก็เกิดความรู้สึกอยากจะหลั่งน้ำตาทันที
น้ำตาเพิ่งจะไหลรินออกจากเบ้าตา ครั้นสัมผัสถูกบาดแผล ความเจ็บปวดก็ทวีความรุนแรง ส่งผลให้น้ำตาของนางทะลักออกมาราวกับทำนบแตก