เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 น่าเสียดายยิ่งนักจริง ๆ
“น้องสะใภ้ขี้ลืมเสียจริง ก่อนหน้านี้คนที่บอกว่าไม่อาจเห็นแก่ตัวให้เด็กที่รู้อยู่แก่ใจว่าไม่อาจลืมตาดูโลกนี้อย่างแข็งแรงสมบูรณ์ได้ และภายภาคหน้าไม่แน่ว่าจะต้องใช้ชีวิตจมอยู่กับความทุกข์ทรมานไปชั่วชีวิตได้ถือกำเนิดขึ้นมาก็คือเจ้า บัดนี้คนที่บอกว่าไม่สนว่าเด็กจะแข็งแรงหรือไม่ แม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็คิดจะคลอดเขาออกมาให้ได้ก็คือเจ้าอีกเช่นกัน” เยี่ยนซูเนี่ยนเผยสีหน้าเย้ยหยัน “ความคิดของน้องสะใภ้นี่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเร็วนัก ข้าไม่รู้เลยว่าวาจาที่เอ่ยออกจากปากเจ้า คำไหนจริงคำไหนเท็จกันแน่”
นอกจากความตื่นตระหนกอยู่บ้างในช่วงแรกที่เห็นหมออวี๋เดินเข้ามา ฉีจิ่งซิงที่หาจุดทะลวงผ่านได้แล้วก็สงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว ยามเผชิญหน้ากับคำเย้ยหยันของเยี่ยนซูเนี่ยน นางก็ยังคงสุขุมเยือกเย็น