เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ขอท่านย่าโปรดลงทัณฑ์
เยี่ยนซูเนี่ยนยากที่จะไม่รู้สึกโกรธเคืองเพราะวาจาของสกุลหลิน นางเกลียดที่สุดคือการที่คนอื่นใช้คำพูดเพียงสามคำสองประโยคตัดสินคนประเภทใดประเภทหนึ่งไปเสียทั้งหมด
พ่อค้าเจ้าเล่ห์เพทุบาย จวนโหวแม้จะกล่าวว่าเป็นตระกูลขุนนางสืบชั่วรุ่น ทว่ากิจการใต้บัญชีกลับมีมากกว่าพ่อค้าทั่วไปเสียอีก รายรับส่วนใหญ่ที่สุดของตระกูลก็ล้วนเป็นผลกำไรจากร้านค้าและที่นาและคฤหาสน์ เช่นนั้นนางมีสิทธิ์อันใดไปตัดสินพ่อค้าเล่า
“อาสะใภ้รองล้อเล่นแล้ว ท่านไม่ค่อยเข้าใจในตัวข้า เช่นนั้นวันนี้ข้าจะบอกแก่ท่าน ข้าผู้นี้ไม่เคยทำเรื่องหลอกลวงผู้คนเช่นนั้น และยิ่งไม่ลงแรงเพียงแค่ลมปาก ข้าผู้นี้ชอบที่สุดคือการใช้วิธีพูดความจริง มิเช่นนั้นในใจย่อมกลวงเปล่า แล้วจะมีสิ่งใดเปิดเผยผ่าเผยเท่าการพูดความจริงตามตรงเล่า” เยี่ยนซูเนี่ยนยกมุมปากขึ้น แววรอยยิ้มไปไม่ถึงก้นบึ้งดวงตา