กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 นางก็ไม่อยากจิ้นมั่วซั่วหรอกนะ!
ดวงตาของเยี่ยนซูเนี่ยนพลันเป็นประกาย นางเอ่ยถามว่า “ได้หรือ”
หากไม่มีเหวินจิ้นหลินอยู่ด้วย นางคงลงไปนานแล้ว
ทว่าอย่างไรเสียก็ออกเรือนมาด้วยกันสองคน ย่อมไม่อาจทำตามอำเภอใจเหมือนยามอยู่เพียงลำพังได้
“หยุดรถ!” เหวินจิ้นหลินไม่ได้ตอบเยี่ยนซูเนี่ยน หากแต่เลิกม่านรถม้าขึ้นแล้วกล่าวกับสารถีด้านหน้า
รถม้าหยุดลงอย่างช้า ๆ หลังจากเหวินจิ้นหลินลงจากรถเป็นคนแรก เขาก็ยืนรอด้านล่างให้เยี่ยนซูเนี่ยนลงมา
เวลานี้เป็นยามเที่ยงวันพอดี แสงแดดในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บสาดส่องลงบนร่างให้อบอุ่นสบาย ชวนให้รื่นรมย์ยิ่งนัก
บนท้องถนนผู้คนสัญจรขวักไขว่ ต่างคนต่างยุ่งวุ่นวาย ดูแล้วคึกคักไม่น้อยเลย