เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 89 ถึงเวลาที่ควรกลับบ้านแล้ว
ผลลัพธ์ย่อมไม่เหนือไปจากความคาดหมายของนาง เห็นเพียงจี้อวิ๋นจือใช้สายตาตัดพ้อทอดมองไปยังเยี่ยนชิงอันก่อน ครั้นสังเกตเห็นความไม่พอใจของเยี่ยนชิงอัน นางก็รีบก้มหน้าลงไปทันใด
จากมุมมองของเยี่ยนซูเนี่ยนยังคงมองเห็นหยาดน้ำตาไหลรินตามพวงแก้มของนางหยดลงสู่พื้น ทว่านางกลับไม่เอ่ยปากแม้แต่คำเดียว ยอมรับข้อกล่าวหาทั้งหมดที่เยี่ยนชิงอันมีต่อนางไว้แต่โดยดี
เหวินจิ้นหลินเพียงรู้สึกว่าการรั้งอยู่ที่นี่ช่างน่าเบื่อหน่ายยิ่งนัก ข้างหูอบอวลไปด้วยการประจบเอาใจของพ่อตาและการเอ่ยปากชื่นชมจากท่านย่าเยี่ยน ความไม่อดทนของเขาจึงค่อย ๆ เริ่มเผยออกมาบนใบหน้า
“ยังมิเคยไปดูห้องหอของเจ้าเลย มิสู้พวกเราไปเดินเล่นรอบ ๆ กันก่อนดีหรือไม่” อาศัยจังหวะที่พวกเขากำลังสนทนากัน เหวินจิ้นหลินจึงยกข้ออ้างขึ้นมาเรื่องหนึ่ง เพียงอยากรีบออกไปสูดอากาศข้างนอกให้ปลอดโปร่ง