เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 องค์หญิงหย่งเล่อ
ฝูงชนที่ครึกครื้นพลันเงียบเสียงลงกะทันหัน กลายเป็นเงียบกริบไร้สรรพสำเนียง
“คนถึงที่ใดแล้ว” เว่ยซินหลานได้สติก่อนใคร เอ่ยถามหญิงรับใช้ด้วยความสุขุม
“เข้ามาในประตูใหญ่แล้วเจ้าค่ะ ยามนี้น่าจะใกล้ถึงแล้ว” หญิงรับใช้วิ่งกระหืดกระหอบมาตลอดทาง ขณะเอ่ยยังคงหอบหายใจอย่างหนัก
บรรดาคุณหนูต่างพากันสำรวมกิริยาเรียบร้อยขึ้น ต่างแยกย้ายหาที่นั่งของตน เสียงพูดคุยก็ไม่กล้าตามอำเภอใจดังเช่นเมื่อครู่อีกต่อไป
เหวินซืออิ่งสบโอกาส จึงเดินมานั่งลงข้างกายเยี่ยนซูเนี่ยน เอียงศีรษะเอ่ยกับนางว่า “องค์หญิงหย่งเล่อเป็นลูกสาวของพระสนมเอกเว่ยในตำหนัก”
พระสนมเอกเว่ยกับฮูหยินโหวเป็นพี่น้องแท้ ๆ ร่วมอุทรเดียวกัน ดังนั้นหากนับดูแล้วองค์หญิงหย่งเล่อยังต้องเรียกเยี่ยนซูเนี่ยนว่า “พี่สะใภ้ลูกพี่ลูกน้อง” เสียด้วยซ้ำ