เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 นิสัยนางใช้ไม่ได้
เสียงร่ำไห้คร่ำครวญราวกับจะทะลวงผ่านชั้นเมฆา ส่งผลให้สีหน้าของเยี่ยนชิงอันเปลี่ยนไปในทันที
ละแวกใกล้เคียงยังมีเพื่อนร่วมงานของเขาพักอาศัยอยู่อีกหลายหลัง เรือนพักเดิมทีก็มิได้ใหญ่โต ระยะห่างระหว่างสองฝั่งก็มิได้ไกล หากเรื่องนี้ถูกผู้ใดได้ยินเข้า กระดูกสันหลังของเขาคงได้ถูกชี้หน้าด่าจนหักสะบั้นเป็นแน่
“เยว่เอ๋อร์ ยังไม่รีบขออภัยป้าสะใภ้ใหญ่ของเจ้าอีก ผู้ใหญ่สนทนากันเด็กจะสอดปากอันใด ดูซิว่าทำให้ป้าสะใภ้ใหญ่ของเจ้าโมโหจนเป็นเช่นไรแล้ว”
“แต่ข้ากล่าวผิดหรือไร” เยี่ยนซูเยว่เชิดคอขึ้น มิยอมถอยแม้เพียงก้าวเดียว “ที่ข้ากล่าวไปก็แค่ความจริงทั้งสิ้น หากท่านพ่อคิดว่าข้ากล่าวผิด เช่นนั้นท่านพ่อก็ทำตามข้อเรียกร้องที่ป้าสะใภ้เสนอมาเถิด อย่างไรเสียก็มิเกี่ยวกับข้าอยู่แล้ว”
ป้าสะใภ้ใหญ่ตระกูลเยี่ยนหยุดเสียงร่ำไห้ สายตาจดจ้องมองเยี่ยนชิงอันตาละห้อย “อาของเด็ก เจ้าคงมิใช่ว่าจะมิรับปากกระมัง”