กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ช่างกล้าพูดนัก
“เมื่อวานท่านยายร่างกายไม่ค่อยสบาย ไม่ได้นอนตลอดทั้งคืน ยามนี้ไม่มีจิตวิญญาณ ข้าจึงมิให้นางมาขอรับ” เยี่ยนซูเนี่ยนไม่อยากให้ท่านยายต้องถูกติฉินนินทา จึงได้อธิบายอย่างละเอียดถี่ถ้วน
“ยัยหนูอย่างเจ้าช่างไม่รู้ความเอาเสียเลย” หญิงที่ส่งเสียงโวยวายเมื่อครู่เริ่มร้องเอะอะขึ้นมาอีก นางนั่งอยู่ข้างกายท่านย่าเยี่ยน ยามเอ่ยปากน้ำลายก็กระเด็นใส่กายของเยี่ยนซูเนี่ยน “ในบ้านตั้งแต่เมื่อใดกันที่ถึงตาเด็กเมื่อวานซืนอย่างเจ้ามาเป็นคนตัดสินใจ ท่านย่าของเจ้าบอกว่าให้เจ้ากับท่านยายของเจ้ามาด้วยกัน เจ้าฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึ ยังจะบอกว่าเจ้าไม่ให้มาอีก ในบ้านเจ้ายังจะใหญ่ไปกว่าท่านย่าของเจ้าได้อย่างไร”