ตอนที่ 269 ค้นพบ

ตอนที่ 269 ค้นพบ

“……ใบไม้น่ะหรือ”

“อืม เอาใบที่อยู่บนกิ่งสูงที่สุดนั่นแหละ” เหมียวซางซางเอ่ยด้วยรอยยิ้มตาหยี แววตาเต็มไปด้วยประกายเจ้าเล่ห์ “ท่านมิได้บอกหรือว่าให้อะไรก็ได้ ข้าจะเอาใบนั้นแหละ”

ฟางเหยียนจี้มองต้นไม้ต้นนั้นแล้วมองนาง เงียบไป

ต้นเมเปิลต้นนั้นอย่างน้อยก็สูงเท่าคนสองคนต่อกัน กิ่งที่สูงที่สุดอยู่ห่างจากพื้นอย่างน้อยสองจั้งเศษ กิ่งก้านเรียวเล็ก มิอาจรับน้ำหนักของคนคนหนึ่งได้เลย

“เจ้าแกล้งข้า” เขาเอ่ย

เหมียวซางซางผงกศีรษะอย่างเปิดเผยเต็มที่ “ใช่แล้ว”

ฟางเหยียนจี้จ้องมองนางอยู่สองวินาที ทันใดนั้นก็ลุกขึ้นยืน ชักประตูห้องตำราเปิดออกแล้วเดินออกไป