เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 268 พัด
ร้านค้าอยู่ไม่ไกลจากที่พัก อยู่อยู่ใจกลางเมืองพอดี มิเช่นนั้นค่าเช่าแผงก็คงไม่แพงถึงเพียงนี้
ยามเที่ยงทานจนอิ่มเกินไป ทุกคนจึงเลือกเดินกลับ
เพียงแต่ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่า พระอาทิตย์นี้จะมีอานุภาพแรงกล้าถึงเพียงนี้
เหมียวซางซางเป็นคนกลัวความร้อนและกลัวแดด ยามนี้ถูกแดดเผาจนแทบลืมตาไม่ขึ้น นึกเสียใจเหตุใดเมื่อครู่จึงไม่เช่ารถม้า
แต่ก็เดินมาครึ่งทางแล้ว หากเช่าอีกก็ไม่คุ้มค่าจริง ๆ
ขณะกำลังปลอบใจตนเองว่า “ใกล้ถึงบ้านแล้ว” บนศีรษะพลันมีร่มเงาตกลงมาสายหนึ่ง แสงแดดเจิดจ้าพลันหายวับไปในพริบตา
นางเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเพียงหน้าพัดอันงดงามประณีตยิ่งเล่มหนึ่ง กำลังช่วยบังแสงแดดให้นางอยู่
พอพิศมองไปด้านหลัง กลับเป็นใบหน้าอันหมดจดงดงามของฟางเหยียนจี้ที่กำลังจดจ้องนางอยู่
“ถือไว้เถิด เอาไว้บังแสงแดด”