กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 153 อาหารพะโล้
“ให้พวกเขาไปอาศัยที่เรือนเก่าตระกูลเฉิงก็สิ้นเรื่อง” โจวหงอิงตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นมั่นใจ ชัดเจนว่าคิดสะระตะเรื่องนี้ไว้เรียบร้อยแล้ว
“จิ่งหยวนเป็นหลานชายคนโตสายตรงของตระกูลเฉิง ยามนี้ยังทำหน้าที่เป็นเด็กฝึกงานอยู่ในภัตตาคารของเมือง ไม่ไม่อาศัยอยู่ที่เรือนเก่าแล้วจะไปอาศัยที่ใดได้อีกเล่า เรือนหลังนั้นเดิมทีก็เป็นสมบัติบรรพชนของบ้านเขา เหมาะสมที่สุดแล้ว”
โจวชิงหลิงได้ฟังเช่นนั้นก็รู้สึกว่ามีเหตุผล จึงยิ้มแย้มกล่าวตอบ “นั่นก็จริง เป็นพี่สาวที่คิดได้รอบคอบนัก”
พริบตาเดียวก็ผ่านพ้นปีใหม่ เหมียวซางซางอายุครบสี่ขวบแล้ว
พี่ชายทั้งสามคนในบ้านต่างไปเรียนหนังสือที่สถานศึกษา ยามปกติหากนางไม่เคียงข้างเล่นซนอยู่ในร้านค้า ก็จะติดตามพี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนโตและพี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนรองไปดูความคึกคักริมท่าเรือ