ตอนที่ 152 รถเทียมล่อคันใหม่

ตอนที่ 152 รถเทียมล่อคันใหม่

โจวเฉิงไฉโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "ไม่รีบไม่รีบ ตอนนี้ข้าไม่มีเวลาคิดเรื่องพวกนี้ รอให้ข้าหาเงินตำลึงได้มากกว่านี้ แล้วเช่าร้านค้าสักแห่งเหมือนท่านป้า ทำการค้าให้มั่นคงเสียก่อน แล้วค่อยคิดเรื่องออกเรือนก็ยังไม่สาย"

มารดาโจวถูกเขาพูดดักจนคำพูดค้างเติ่ง ทำได้เพียงพึมพำเสียงเบา "เจ้าเด็กคนนี้ ไม่ได้ให้เจ้าคลอดลูกเสียหน่อย ยามค่ำคืนก็ขยันให้มากหน่อยก็พอแล้ว..."

ทว่าเด็กหนุ่มวัยสิบห้าปีเมื่อปักใจเชื่อสิ่งใดแล้ว วัวสิบตัวก็ฉุดไม่อยู่ คนทั้งครอบครัวผลัดกันเกลี้ยกล่อมก็ไร้ผล ทำได้เพียงปล่อยไปตามใจเขา หวังกุ้ยเซียงจึงคอยหน้านิ้วคิ้วขมวดและถอดถอนหายใจทั้งวัน

อีกด้านหนึ่ง โจวชิงหลิงเดินคอตกกลับมาจากสำนักนายหน้าแรงงานอีกครั้ง