ตอนที่ 123 ลักขโมย

ตอนที่ 123 ลักขโมย

“ท่านแม่ ข้าไม่ไปแล้ว เหน็ดเหนื่อยเกินไป! ทุกวันทำงานจนเอวแทบหัก ข้าวร้อน ๆ สักคำยังไม่ได้กินให้ดี ทั้งยังไม่มีประโยชน์แม้แต่น้อย ใครอยากไปก็ไป!” เหมียวโส่วเถียนพอมาถึงบ้าน ก็โยนจอบในมือลงบนพื้น ทิ้งตัวลงนั่งบนม้าเก้าอี้ เคลื่อนไหวหอบหายใจอย่างหนัก ใบหน้าเต็มไปด้วยความล้าและไม่สบอารมณ์

เหมียวเกินเจิ้งก็เอ่ยเออออตาม “จริงด้วยขอรับท่านแม่ งานนี้เหนื่อยเกินไปจริงๆ ขุดดินในนาก็ยังไม่เหนื่อยเท่านี้ ข้าเองก็ไม่อยากไปแล้ว”