ตอนที่ 38 ป้ายล็อกคุ้มภัย

ตอนที่ 38 ป้ายล็อกคุ้มภัย

เหมียวชุนเซิงเพิ่งตระหนักได้ว่าความยินดีของตนออกนอกหน้าถึงเพียงนี้ แสดงออกมาทางสีหน้าจนหมดสิ้น

เขารีบเก็บซ่อนรอยยิ้ม ทำเป็นสงบเรียบแล้วโบกมือ “เฮ้อ มีเรื่องดีอะไรกัน ก็แค่วันนี้ทำงานเรียบร้อยราบรื่นเท่านั้นเอง”

หลิวเหล่าซานเห็นเขาไม่อยากพูดมาก ก็เกียจคร้านจะซักไซ้ อย่างไรเสียทุกคนก็เป็นคนบ้านใกล้เรือนเคียง ถามพอเป็นพิธีก็พอ

เขาตวัดสายบังเหียนเบา ๆ รถเทียมล่อเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า ทั้งสองพูดคุยเรื่องสัพเพเหระในหมู่บ้านไปตลอดทาง จึงไม่รู้สึกน่าเบื่อหน่าย

ยามปกติเหมียวชุนเซิงกลับมาจากตัวเมืองอำเภอ มักจะถึงหลังดวงอาทิตย์ตกดิน ทว่าวันนี้กลับเร็วขึ้นถึงหนึ่งชั่วยามเต็ม ๆ