กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 37 ขายอีกครั้ง
โจวชิงหลิงรู้ว่าเขาเป็นห่วงความปลอดภัยของพวกนางแม่ลูก ในใจรู้สึกอบอุ่นยิ่งนัก แต่ก็ยังอดเอ่ยปากแนะนำมิได้ “เช่นนั้นเอาอย่างนี้ดีหรือไม่ วันหน้าเวลาเจ้ากลับมา ก็นั่งรถเทียมล่อเถิด เที่ยวละห้าอีแปะ ไปกลับก็แค่สิบอีแปะ พอๆ กับค่าที่พักห้องนอนรวม ทั้งยังช่วยลดความยากลำบากไปได้บ้าง”
เหมียวชุนเซิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยักหน้าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ได้ วันหน้าหากวันใดเหนื่อยล้าจนทนไม่ไหวจริงๆ ข้าจะนั่งรถเทียมล่อกลับมา”
โจวชิงหลิงรู้นิสัยของเหมียวชุนเซิงดี หากไม่ถึงที่สุดจริงๆ เขาไม่มีทางนั่งรถเทียมล่อเป็นอันขาด