ตอนที่ 18 ขุดโสม

ตอนที่ 18 ขุดโสม

ซักเสื้อผ้าเสร็จ เหมียวชุนเซิงก็มึนงงสะลึมสะลือหลับไปครู่หนึ่ง รอจนดึกสงัดผู้คนเงียบสงบ ยามที่สรรพสิ่งตกอยู่ในความเงียบสงัด เขาก็ตื่นขึ้นมาอย่างเงียบเชียบอีกครั้ง

แม้การเคลื่อนไหวยามสวมเสื้อผ้าลุกจากเตียงจะเบามือที่สุดแล้ว แต่ก็ยังทำความตื่นให้แก่โจวชิงหลิงที่หลับตื้นอยู่ดี

“เจ้านอนของเจ้าเถิด” เขาเอ่ยเสียงเบา “ข้าเกรงว่าดึกแล้วฝันจะมาก ต้องไปขุดโสมต้นนั้นกลับมา”

โจวชิงหลิงมิได้ขัดขวาง เพียงกำชับเสียงแผ่ว “ระหว่างทางระวังตัวด้วย”

“รู้แล้ว รีบนอนเถิด”

เหมียวชุนเซิงแบกจอบขึ้นไหล่ ย่องเบา ๆ ออกจากประตูเรือนไป

อาศัยความทรงจำจากชาติก่อน เขาคลำทางในความมืดไปจนพบแอ่งเขาตรงที่พบโสมต้นนั้น