ตอนที่ 17 มองไปข้างหน้า

ตอนที่ 17 มองไปข้างหน้า

นับแต่นั้นเป็นต้นมา นิสัยของโจวชิงหลิงก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

หากมิใช่ว่ายังมีบุตรชายคนเล็กอยู่อีกคน นางอาจจะประสับเคราะห์ตามไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

ค่าจ้างแรงงานที่เหมียวชุนเซิงหามาได้ ก็ยินยอมส่งมอบเพียงแค่เศษเงินเท่านั้น ส่วนที่เหลือรวมถึงค่าจ้างแรงงานส่วนของบุตรชายคนรอง ถูกพวกเขากำไว้ในมือแน่น

พวกเขานำความหวังสุดท้ายทั้งหมด ทุ่มเดิมพันไว้ที่ตัวของบุตรชายคนเล็ก

อย่างไรเสียก็ต้องแต่งลูกสะใภ้ให้ซานจ้วงสักคนกระมัง

ขอเพียงพวกเขาสะสมเงินให้ได้มากขึ้นอีกหน่อย ซานจ้วงก็ไม่ต้องออกไปทำสัมมาอาชีพที่อันตรายเหล่านั้น

ดังนั้น ปล่อยให้ตาเฒ่าเหมียวและยายเฒ่าเหมียวจะทุบตีด่าทออย่างไร สามีภรรยาต่างก็กัดฟันแน่น มิได้หวั่นไหว