บทที่ 116 ปราณต้นกำเนิดไท่ชู

บทที่ 116 ปราณต้นกำเนิดไท่ชู

ดังนั้นบรรดาศิษย์ที่ออกไปท่องโลกฝึกฝนภายนอกล้วนได้รับยันต์ช่วยชีวิตคนละหนึ่งแผ่น หากพบเจอปัญหาที่เกินกำลังจะคลี่คลายได้จริงๆ เซียวเฉินก็จะเป็นฝ่ายลงมือเอง

"ใครจะไปคาดคิดว่าสถานที่แห่งนี้จะอันตรายถึงเพียงนี้ ท่านผู้นำตระกูลมีวิธีช่วยพวกเราออกไปหรือไม่ ต้นหลิวเฒ่าต้นนี้หมายจะเขมือบพวกเราแล้ว!"

เซียวเหยียนรีบเอ่ยปากขึ้นอย่างร้อนรน

มิเห็นหรือว่ายวิ่นเอ๋อร์ตกใจจนแทบจะร้องไห้อยู่รอมร่อแล้ว?

ทว่าเซียวเฉินกลับมิได้รีบร้อนลงมือ สายตากวาดมองเซียวเหยียนและยวิ่นเอ๋อร์อยู่สองสามครา ก่อนจะตบไหล่เซียวเหยียนพลางหัวเราะร่า "ไม่เลวนี่ เพิ่งออกมาได้ไม่กี่วันก็มีวาสนาดอกท้อเช่นนี้แล้วหรือ? ข้ายังแทบจะอิจฉาเจ้าเลย วันหลังหากพบเจอแม่นางงดงามที่ใดอย่าลืมแนะนำให้ข้ารู้จักบ้างล่ะ ข้าเองก็อยากหาคู่บำเพ็ญสักคนแล้วเหมือนกัน!"