บทที่ 107 สำนักไท่เสวียนที่โผล่มาอย่างกะทันหัน

บทที่ 107 สำนักไท่เสวียนที่โผล่มาอย่างกะทันหัน

ฉินเฉิงเดินออกมาจากข้างในประตู สีหน้าดำทะมึนจ้องมองเซียวหลิงเทียนพลางกล่าว

"ท่านพ่อ!"

ฉินลู่รีบก้าวขึ้นหน้าไปคุกเข่าลง

"ข้าไม่ใช่พ่อของเจ้า ตั้งแต่วินาทีที่เจ้าละทิ้งตระกูลฉินไปในตอนนั้นก็ไม่ใช่แล้ว ดั่งที่พี่ใหญ่ของเจ้ากล่าว ตระกูลฉินของข้าไม่ต้องการคนทรยศตระกูลที่ไม่เห็นแก่ผลประโยชน์ของตระกูล ดังนั้นเจ้ามาจากที่ไหนก็จงไสหัวกลับไปที่นั่นเสีย!"

ฉินเฉิงมองฉินลู่ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ น้ำเสียงเย็นเยียบ

หากบุตรสาวของเขายอมเสียสละตนเองในตอนนั้น บัดนี้เขาอาจจะก้าวเข้าสู่ขั้นกงล้อวิญญาณได้แล้วจริงๆ การกระทำของนางสำหรับเขานั้นไม่ต่างอะไรกับการขัดขวางเส้นทางฝึกตน หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น ย่อมต้องสู้ตายถวายชีวิต ถือเป็นความแค้นฝังลึกถึงตาย!