บทที่ 106 ตระกูลฉิน

บทที่ 106 ตระกูลฉิน

"ท่านเจ้าเมืองเกรงใจเกินไปแล้ว ถึงกับเดินทางมาด้วยตนเอง ทั้งยังนำของขวัญล้ำค่ามาด้วย ช่างทำให้ผู้เฒ่าอย่างข้าละอายใจยิ่งนัก!"

ต่อหน้าแขกเหรื่อเต็มเรือน ฉินเฉิงค้อมกายคารวะเจ้าเมืองด้วยสีหน้าเกรงอกเกรงใจ

"ฮะๆ ผู้นำตระกูลฉินเกรงใจไปแล้ว นี่เป็นถึงงานฉลองอายุวัฒนะครบหนึ่งร้อยปีของท่าน คนแซ่เฮ่ออย่างข้าจะไม่มาร่วมได้อย่างไร?"

เฮ่อเทียนอู่ยิ้มกล่าว เขาเป็นบุรุษวัยกลางคนรูปร่างกำยำ แววตาลึกล้ำ พลางรีบประคองฉินเฉิงที่กำลังคารวะให้ลุกขึ้น

"ท่านเจ้าเมือง เชิญนั่ง เชิญนั่ง!"

ฉินเฉิงนำทางเจ้าเมืองไปยังที่นั่งประธานบนโต๊ะหลัก

"มิได้ มิได้ วันนี้ท่านคือเจ้าของงาน ข้าจะนั่งตำแหน่งประธานได้อย่างไร?"

เฮ่อเทียนอู่รีบปฏิเสธ แล้วเลือกนั่งลงด้านข้างอย่างรู้กาลเทศะ