บทที่ 8 ถอนรากต้องถอนโคน ทำการต้องเด็ดขาด

บทที่ 8 ถอนรากต้องถอนโคน ทำการต้องเด็ดขาด

จากนั้นเห็นเพียงเขาสะบัดแขนเสื้อ ประกายแสงดาราสีทองระยิบระยับโปรยปรายลงมาจากชายเสื้อต้องร่างคนในตระกูล บาดแผลที่คนในตระกูลบางส่วนได้รับจากการต่อสู้พลันหายเป็นปลิดทิ้งในชั่วพริบตา

ชั่วขณะนั้นทุกคนต่างตกตะลึงกับความสามารถของเซียวเฉิน เซียวซานเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจว่า "ผู้นำตระกูล ที่แท้ท่านมีระดับการบำเพ็ญเพียรใดกันแน่ เหตุใดจึงมีกลวิธีอัศจรรย์เช่นนี้ได้"

"พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องรู้มากความ เพียงรู้ไว้ว่าการบำเพ็ญเพียรของข้านั้นไร้เทียมทานก็พอ!"

เซียวเฉินไพล่มือไปด้านหลังพลางกล่าวอย่างจริงจัง ชั่วขณะนั้นทุกคนถึงกับพูดไม่ออก ไร้เทียมทานหรือ หรือว่าจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าขั้นจอมภพบนทำเนียบทองเต๋าสวรรค์เสียอีก

ฉินลู่เพิ่งจะคิดเอ่ยปาก ผู้อาวุโสใหญ่ก็นำคนในตระกูลนับร้อยเดินเข้ามา