บทที่ 7 ฆ่าให้หมด ไม่ละเว้นแม้แต่คนเดียว

บทที่ 7 ฆ่าให้หมด ไม่ละเว้นแม้แต่คนเดียว

ทุกคนต่างมองดูเซียวเฉินที่กำลังคว้าตัวผู้นำตระกูลเฉาเอาไว้ด้วยความตระหนกตกใจอย่างยิ่งยวด เมืองจิ่วจี๋มีขนาดเพียงแค่นี้ อีกทั้งอีกฝ่ายยังเป็นถึงว่าที่ผู้นำตระกูลเซียว ทุกคนย่อมต้องรู้จักเขาอยู่แล้ว ทว่าเรื่องนี้กลับยิ่งทำให้พวกเขาไม่อาจเข้าใจได้ เพราะเท่าที่พวกเขาทราบ อีกฝ่ายก็เหมือนกับคนรุ่นเยาว์ของอีกสามตระกูลใหญ่ที่อยู่เพียงขั้นประตูเท่านั้น ไฉนจู่ๆ ถึงได้แข็งแกร่งกาจฉกาจถึงเพียงนี้

"นี่คือความรู้สึกยามฆ่าคนงั้นหรือ"

เซียวเฉินหาได้สนใจสายตาของคนทั้งหลาย แม้จะเป็นการฆ่าคนครั้งแรก แต่กลับไร้ซึ่งความรู้สึกไม่สบายใจอันใด ราวกับเหยียบมดปลวกตายไปสองสามตัวโดยไม่แยแสแม้แต่น้อย

"ทุกท่าน คนที่เหลือขอมอบให้พวกท่านแล้ว!"

เซียวเฉินหันหลังกลับไปมองคนในตระกูลเบื้องหลังแล้วเอ่ยขึ้น