ตอนที่ 242 อ๋องผู้สำเร็จราชการ

ตอนที่ 242 อ๋องผู้สำเร็จราชการ

“อย่าขยับ ให้ข้ากอดสักครู่ จือเสวี่ย ข้าคิดถึงเจ้ายิ่งนัก”

เขากุมไหล่ทั้งสองข้างของนางไว้ ก้มหน้าลงจุมพิตแนบชิด

รสจุมพิตนี้เนิ่นนานและดูดดื่มลึกซึ้ง เสิ่นจือเสวี่ยถูกเขาจุมพิตจนแทบสิ้นเรี่ยวแรง

เขาประคองเอวของนาง พานางมายังตั่งเตียง

ท่ามกลางความพร่าเลือน เสิ่นจือเสวี่ยกระซิบข้างหูเขา “ท่านอ๋อง ท่านยังมิได้อาบน้ำ”

“อาบที่เรือนตั้นสุ่ยแล้ว” น้ำเสียงของเขาแหบพร่า พัวพันลึกซึ้งแทบขาดใจ

วันนี้ เสิ่นจือเสวี่ยมิทันได้กินอาหารเย็น

เนิ่นนานหลังจากนั้น นางจึงได้รู้ว่าไฉนอาหารทุกมื้อต้องกินให้อิ่มท้อง เพราะมีความเป็นไปได้สูงยิ่งที่บางคราจะไม่มีเวลากิน