กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 241 ฮ่องเต้สวรรคต
ครั้นตรัสเรื่องเหล่านี้จบ จักรพรรดิจิ่งหยางก็หอบหายใจอย่างหนักหน่วง “ที่เหลือ เสี่ยวจิ่ว เจ้าไปจัดการเถิด”
จ้าวหรงอวี่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าพระแท่นบรรทมของจักรพรรดิจิ่งหยาง “พ่ะย่ะค่ะ เสด็จพี่ฮ่องเต้”
จักรพรรดิจิ่งหยางโบกพระหัตถ์ “ถอยออกไปให้หมดเถิด เจิ้นเหนื่อยแล้ว”
ภายในห้องบรรทมหลวง เหลือเพียงเฉินอันคนเดียวเท่านั้น
จักรพรรดิจิ่งหยางทอดพระเนตรมองเขา “เฉินอันเอ๋ย เจ้าติดตามเจิ้นมากี่ปีแล้ว”
เฉินอันคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าพระแท่นบรรทมของจักรพรรดิจิ่งหยาง “ฝ่าบาท บ่าวชรามีวาสนา ติดตามรับใช้พระองค์มาแต่วัยเยาว์ จนถึงบัดนี้นับได้สามสิบแปดปีแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
จักรพรรดิจิ่งหยางทรงพระสรวลหึ ๆ “สามสิบแปดปี เจ้าเองก็กลายเป็นของแก่ไปแล้ว”
“พ่ะย่ะค่ะ บ่าวชราได้ปรนนิบัติฝ่าบาท นับเป็นวาสนาของบ่าวชราพ่ะย่ะค่ะ”