กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 195 เจ้าดื่มเลือดของข้า
ท่ามกลางแสงอัคคีที่ไหวระริก จ้าวหรงอวี่หันมองนางเป็นระยะ เมื่อเห็นหัวคิ้วของนางยังคงขมวดมุ่น ทั้งมักจะสะดุ้งราวกับถูกฝันร้ายหลอกหลอน จึงรีบก้าวเข้ามาแผ่วเบา รวบตัวนางเข้าสู่อ้อมอก ให้นางพิงกายเขาหลับใหล
ถ้ำแห่งนี้ จ้าวหรงอวี่คุ้นเคยยิ่งนัก สองมือค่อย ๆ กำแน่นเป็นหมัด ประสบการณ์ตอนอายุแปดขวบปีนั้น จะไม่มีวันลบเลือนไปจากร่างกายเขาตลอดกาล
เพียงแต่ หลายปีมานั้น เขาเรียนรู้ที่จะซ่อนมันไว้แล้วก็เท่านั้น
เขาก้มหน้ามองคนในอ้อมอก เห็นนางไม่สบายตัว ก็รีบคลายสองหมัดออก
มือหนึ่งประคองนาง อีกมือหนึ่งถอดเสื้อคลุมชั้นนอกของตนออก ปูลงบนพื้น ค่อย ๆ วางร่างนางลงนอนราบอย่างแผ่วเบา เพื่อให้นางนอนได้สบายขึ้นบ้าง
ส่วนตัวเขาเองก็ไปเฝ้าอยู่ที่ปากถ้ำ คอยกำบังลมให้นาง