เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 194 จากนี้ไปมีข้า จือเสวี่ย
จ้าวหรงอวี่กระแอมเบา ๆ ทีหนึ่ง “ผิวไม่ถลอก มีเพียงรอยฟกช้ำเล็กน้อย พักรักษาตัวไม่กี่วันก็หาย”
เสิ่นจือเสวี่ยใบหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย พยักหน้า “ท่านอ๋อง พวกเราจะออกไปอย่างไรหรือเพคะ ที่แห่งนี้คล้ายอยู่บนหน้าผาสูงชัน”
“อวี๋ไป๋กับอวิ๋นหรานสองคนนั้นจะตามหามาถึง อย่างมากสามถึงห้าวัน พวกเราก็ออกไปได้แล้ว”
“ท่านค้นพบว่าที่นี่มีถ้ำได้อย่างไรหรือเพคะ”
จ้าวหรงอวี่มองไปยังนาง “ยามเด็ก เคยมีครั้งหนึ่งถูกคนปองร้าย ผลักข้าตกหน้าผา หวังจะเอาชีวิตข้า เปิ่นหวังดวงแข็ง ต้นสนต้นเดียวกับที่พวกเราเพิ่งคว้าจับไว้เมื่อครู่นั้น ได้ช่วยชีวิตข้าไว้หนึ่งหน จากนั้นจึงได้พบถ้ำแห่งนี้
“เป็นเวลาห้าวัน ต่อมาจึงได้รับการช่วยเหลือจากหมอเก็บสมุนไพรท่านหนึ่ง ครั้งนี้ ต้นไม้ต้นนี้ก็ช่วยพวกเราสองคนไว้อีกครา”