กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 46 คุณหนูใหญ่สกุลเสิ่นเขียนบทกวีรักได้ไม่เลว
คนเพียงคนสองคนอาจไม่นับว่าน่าหวั่นเกรง ทว่าหากสำนักตรวจการเปิดฉากโจมตี การปลดหยวนซื่อออกจากการเป็นภรรยาก็ยังนับว่าเบาไปด้วยซ้ำ
มีอยู่จุดหนึ่งที่เสิ่นจือเสวี่ยไม่ได้เอ่ยออกมา ท่านพ่อของนางคอยประจบสอพลอแลกมาเพียงเพื่อเส้นทางขุนนางของตน หากมีผู้ใดขวางหน้าเขา
ไม่ว่าจะเป็นคนข้างหมอน หรือว่าลูก ๆ หรือแม้กระทั่งพี่น้อง เขาย่อมละทิ้งไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
ต่อให้ต้องช่วยเหยียบซ้ำลงไปอีกเท้าหนึ่ง ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อยเช่นกัน
เห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้ บุรุษผู้นี้ ทำให้คลื่นไส้สิ้นดี
“แต่ว่าเรื่องนี้มิใช่คุณหนูรองเป็นผู้ลงมือหรือเจ้าคะ”
เสิ่นจือเสวี่ยแย้มยิ้มบาง ๆ อีกครา “แล้วอย่างไรเล่า นางจะปัดให้พ้นตัวได้สะอาดหมดจดรึ หรือว่า ข้าจะยอมให้นางปัดให้พ้นตัวได้สมปรารถนากัน”
สาวใช้หลายคนต่างสบตากันไปมา