กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 32 สั่งสอนเสิ่นจื่อม่อ
เขาคว้าดินทรายจากพื้นกำมือหนึ่ง สาดซ่าลงไปบนนั้น ก่อนจะโยนกล่องอาหารให้มู่หลิง
เอ่ยเตือนว่า “กลับไปบอกเสิ่นจือเสวี่ย นี่เป็นเพียงการสั่งสอนเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น
“หากนางยังกล้าประพฤติชั่วร้ายอีก ต่อไปในจวนโหวแห่งนี้จะไม่มีที่ให้นางได้ซุกหัวนอน!”
กล่าวจบก็สะบัดหน้าจากไป
เด็กรับใช้ประจบสอพลอทำตัววางก้ามอวดเบ่ง “ได้ยินหรือไม่ ให้คุณหนูใหญ่หนีบหางทำตัวสงบเสงี่ยมเสีย!”
มู่หลิงโกรธจนร้องไห้ คนพรรค์ใดกัน ช่างเกินไปจริง ๆ
เช่นนี้แล้วจะให้แม่นางกินอย่างไรเล่า
เสิ่นจือเสวี่ยยามมองกับข้าวที่เต็มไปด้วยดินทราย เพียงยิ้มบาง ๆ ช่างไร้เดียงสานัก!
ยามนี้เสิ่นจื่อม่อปีกกล้ายังไม่แกร่ง ทำได้เพียงเล่นเล่ห์เหลี่ยมชั้นต่ำเท่านั้น