เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 729 ปฏิเสธรัวสามหนอันเป็นเอกลักษณ์
องค์หญิงใหญ่เจียมู่ไปหาหลู่น่าด้วยตนเอง และสั่งให้เขากับรองแม่ทัพที่มีความสามารถที่สุดใต้บังคับบัญชาไปต้านศัตรูที่ชายแดน แม้หลู่น่าจะรู้แก่ใจว่าหากออกไปตอนนี้ย่อมกลับมาไม่ทันงานเลี้ยงในวัง แต่องค์หญิงใหญ่เจียมู่มาด้วยตนเอง เขาก็ไม่มีเหตุผลจะปฏิเสธ อีกทั้งแม้เขาจะมีใจเป็นอื่นต่อผู่ปาเหยา แต่ก็ยังมีความภาคภูมิใจและความรู้สึกผูกพันต่อแคว้นอยู่
หลู่น่าจดจำอยู่เสมอว่าตนเป็นแม่ทัพอันดับหนึ่งแห่งแคว้นเชียงอู๋ แบกรับหน้าที่และภาระหนักในการปกป้องแคว้นเชียงอู๋
ดังนั้นทันทีที่ได้รับข่าวจากองค์หญิงใหญ่เจียมู่ เขาก็เริ่มเตรียมตัวออกเดินทาง
ก่อนองค์หญิงใหญ่เจียมู่จากไป หลู่น่ายังอดกล่าวกับนางไม่ได้ว่า “กระหม่อมทิ้งกองทัพชั้นยอดหนึ่งพันนายไว้ในเมืองหลวงแล้ว หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นในงานเลี้ยงในวัง องค์หญิงจะทรงเรียกใช้ได้ตามพระประสงค์”
องค์หญิงใหญ่เจียมู่มองหลู่น่าแล้วพยักหน้า ไม่ได้กล่าวอะไรต่อ ก่อนพาหงเหยาจากไป