เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 719 เกรงว่าชาตินี้คงไม่ได้พบกันอีกแล้วกระมัง
แม้เหลิ่งเยวี่ยจะตัดสัมพันธ์กับเหลิ่งฉือและไล่คนตระกูลเหลิ่งออกไปหมดแล้ว แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู่ปาเหยา นางก็ยังไม่แสดงสีหน้าหรือน้ำเสียงที่ดีให้เขา
ส่วนผู่ปาเหยาดูเหมือนจะไม่โกรธ กลับรู้สึกว่านี่เป็นเรื่องปกติ
อย่างไรเสีย หากเหลิ่งเยวี่ยเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเพื่อเขา ถึงขั้นเปลี่ยนท่าทีไปด้วย นั่นต่างหากที่จะชวนให้สงสัย
ผู่ปาเหยายิ้ม แล้วหันไปมองเย่จิ่วเฉิน “ไม่ทราบว่าอ๋องหวนคิดจะเริ่มลงมือเมื่อใด?”
เย่จิ่วเฉินชะงัก “เปิ่นหวางจะเริ่มลงมือเมื่อใด ข่านใหญ่ก็มิใช่จัดการไว้ให้หมดแล้วหรือ?”
ผู่ปาหยายังคงเพียงยิ้ม “เมื่อเช้านี้องค์หญิงใหญ่เจียมู่ส่งคนยื่นฎีกาเข้ามา บอกว่าท่านอ๋องฮวนกับพระชายาจากซีเหลียงมาเยือน เชียงอู๋ของข้าจะเสียมารยาทตามฐานะไม่ได้ จึงเสนอให้ข้าจัดงานเลี้ยงในวังในอีกสามวัน เพื่อต้อนรับท่านอ๋องกับพระชายา