เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 689 สลักรูปทองคำตัวน้อยให้เจ้าด้วยมือตนเอง
เวลานี้ท้องฟ้ามืดลงแล้ว ไม่รู้ว่าดวงตะวันร้อนแรงลับไปทางตะวันตกตั้งแต่เมื่อไร ท้องฟ้าสีครามเดิมถูกแทนที่ด้วยสีเทาตะกั่ว
เมื่อกลับถึงบ้านของหูเจีย เหลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉินก็ถอดการปลอมตัวและวิชาแปลงโฉมออก เผยรูปลักษณ์เดิม
เหลิ่งเยวี่ยเดินเร็วอยู่ใต้ฟ้ามืด แม้กำลังตั้งครรภ์ แต่เมื่อมองจากด้านหลังกลับเดินเร็วยิ่งกว่าคนปกติเสียอีก ราวกับใต้ฝ่าเท้าติดจรวดไว้สองลูก อยากจะพุ่งทะยานออกไปเสียเดี๋ยวนั้น
เย่จิ่วเฉินเดินตามอยู่ด้านหลัง ไม่เร่งไม่ร้อน ทั้งไม่เร่งขึ้นไปขวางหน้าเหลิ่งเยวี่ย
แม้เหลิ่งเยวี่ยไม่หันกลับมา แต่ตัวตนของเจ้าปีศาจน้อยในบ้านนางชัดเจนเกินไป อยากเมินก็เมินไม่ลง
แต่นางอดสงสัยไม่ได้ว่า เจ้าปีศาจน้อยของนางมิใช่จะคิดบัญชีกับนางหรอกหรือ เหตุใดถึงตามหลังมาไม่เร่งไม่ร้อนเหมือนหางเช่นนี้?