เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 664 ข้าไม่เคยเรียน
เพียงเย่จิ่วเฉินเอ่ยออกมาประโยคเดียว สีหน้าเถ้าแก่เจิ้งก็แข็งค้างอย่างเห็นได้ชัด แววตาที่มองเย่จิ่วเฉินยังแฝงความหวาดหวั่นอยู่หลายส่วน
คนนอกต่างรู้เพียงว่าเขามีฐานะพิเศษ มีเบื้องหลังแข็งแกร่ง และเป็นเจ้าของสำนักเงินใต้ดินแห่งนี้
เขาเป็นคนของผูปาเหยา ถูกผูปาเหยาส่งมาอยู่ข้างองค์หญิงใหญ่เจียมู่ ให้คอยดูแลสำนักเงินใต้ดินและจับตาองค์หญิงใหญ่เจียมู่มาโดยตลอด ตัวตนชั้นนี้มีเพียงผูปาเหยา หลานจื๋อ และคนสนิทที่หลานจื๋อฝึกฝนขึ้นมาด้วยตนเองเท่านั้นที่รู้
เมื่อดูจากภายนอก เขาเป็นสายลับสองชั้น เบื้องหน้าทำงานให้องค์หญิงใหญ่เจียมู่ แต่แท้จริงแล้วทำงานให้ผูปาเหยา
ทว่าไม่มีผู้ใดรู้เลยว่า นอกจากองค์หญิงใหญ่เจียมู่กับตัวเขาเอง ก็ไม่มีใครล่วงรู้ว่าแท้จริงแล้วเขากลายเป็นคนขององค์หญิงใหญ่เจียมู่ไปนานแล้ว
ทุกสิ่งที่เขาทำล้วนทำเพื่อองค์หญิงใหญ่เจียมู่ ส่วนข่าวที่บอกผูปาเหยาก็ล้วนผ่านความเห็นชอบจากองค์หญิงใหญ่เจียมู่แล้วทั้งสิ้น
แล้วเย่จิ่วเฉินรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?